بی‌خیالی

زخم‌هایی که بر دستانم دارم نه از خار کینه روزگار, از نامهربانی تیشه‌ام بود

دوستی آسمان و زمین

آسمان؛

این دوست دیرین زمین خاکی،

که از ازل تا ابد

به عهد خود وفادار مانده است،

رفاقتی بلندتر از خیال من و تو

همبستگی‌شان دورتر از افق،

حتی برای کهنه‌ترین و صمیمی‌ترین آشنایش

بُخل می‌کند.

به سینه‌ی سوزان کویرهایش بارانی نمی‌بارد.

دوستی را از زمین و آسمان بیاموزیم

یارِ هم هستند،‌ اما.....

+ حمید سلطانی ; ٥:٠۱ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/٩/٢٢
comment نظرات ()