بی‌خیالی

زخم‌هایی که بر دستانم دارم نه از خار کینه روزگار, از نامهربانی تیشه‌ام بود

مرا ببخش!

تنها راه شکست شیطان فداکاری بشر و از جان گذشتگی انسان است.
خدایا! می‌دانم گناهکارم و خطا کرده‌ام. می‌دانم تنها راه نجاتم تو هستی. می‌دانم آغوشت همیشه به روی من گشوده است.
همان آغوشی که با بی‌رحمی و شقاوت از من دریغ کردی.
می‌خواهم بسوی تو گام بردارم.
مرا ببخش!
می‌دانم نمی‌توانم. من باید فداکار و از جان گذشته باشم.
و می‌دانم روزی من به تو خواهم رسید.
آغوشت را گشوده نگه‌دار. این تن خسته و این روح درمانده به تو باز خواهد گشت.

+ حمید سلطانی ; ۱۱:۳٥ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۸/٦
comment نظرات ()